«Ο διάβολος φορούσε το 7»

Από τη μία υπάρχουν μύθοι, θρύλοι και παραδόσεις. Από την άλλη υπάρχει η φανέλα με το Νο 7 της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ….
Με αφορμή το γεγονός ότι ο Σερ Άλεξ εμπιστεύθηκε το νούμερο 7 στον Αντόνιο Βαλένσια, το sday.gr επιχειρεί μια αναδρομή στις 7 σημαντικότερες… πλάτες που έχουν σηκώσει την «αβάσταχτη ελαφρότητα» της «διαβολικής» φανέλας με το 7.

1. Τζίμι Ντιλέινι

Η αρχή της «ερωτικής» σχέσης των οπαδών της Γιουνάιτεντ με τον αριθμό 7 ξεκινά στη μακρινή δεκαετία του ’40, όταν ο Σκοτσέζος Τζίμι Ντιλέινι έγινε ο πρώτος από μία σειρά εμβληματικών «μπέμπηδων» που φόρεσαν το «μαγικό» νούμερο. Ο δεξιοπόδαρος εξτρέμ, ο οποίος αποτέλεσε την πρώτη μεταγραφή του νεοπροσληφθέντα τότε Ματ Μπάσμπι, ήρθε στο Ολντ Τράφορντ το 1946 στην «προχωρημένη» ποδοσφαιρική ηλικία των 32 ετών. Στα 4 χρόνια που έμεινε στο «Θέατρο των Ονείρων» κατέγραψε 164 συμμετοχές και 25 γκολ, τα οποία, σε συνδυασμό με την ποδοσφαιρική δεξιότητα και την ηγετική του φυσιογνωμία, τον μετέτρεψαν σε αγαπημένο παιδί των οπαδών. Εκείνοι ήταν εξάλλου που του «χρέωσαν» την εκκίνηση του «μύθου» της φανέλας με το 7.

Η καριέρα του Ντιλέινι είχε την εντυπωσιακή διάρκεια των 24 ετών, ενώ παράλληλα κατέχει και το μοναδικό επίτευγμα της κατάκτησης του Σκοτσέζικου, του Αγγλικού και του Ιρλανδικού Κυπέλλου με τις Σέλτικ, Γιουνάιτεντ και Ντέρι αντίστοιχα. Παρά τις αρκετές διακρίσεις του όμως, εκείνο που έκανε διάσημο τον Ντιλέινι ήταν το στυλ του καθώς, μισό αιώνα πριν το «βασιλιά Έρικ», αγωνιζόταν με σηκωμένο το γιακά! Της φανέλας με το 7 φυσικά…

2. Τζορτζ Μπεστ

Το πρώτο πράγμα που έκανε ο βορειοιρλανδός σκάουτερ Μπομπ Μπίσοπ όταν ανακάλυψε τον Μπεστ σε ηλικία 15 ετών, ήταν να στείλει το ακόλουθο τηλεγράφημα στον Ματ Μπάσμι: «Νομίζω ότι ανακάλυψα μία ιδιοφυία!». Οι 470 εμφανίσεις και τα 179 γκολ του «Τζόρτζι» με τη Γιουνάιτεντ, κάθε άλλο παρά διέψευσαν την ενθουσιώδη εκτίμηση του Μπίσοπ.

Ο Μπέστ έκανε ντεμπούτο με την κόκκινη φανέλα το Σεπτέμβριο του 1963, στη νίκη με 1-0 επί της Γουέστ Μπρομ. Έκτοτε, ο «πέμπτος Μπιτλ» φρόντιζε να επιβεβαιώνει, σχεδόν σε κάθε του εμφάνιση, το θρυλικό: Maradona good, Pele better, George Best!

Η ταχύτητα, το «πέταγμα», η τεχνική, η έφεση στο σκοράρισμα, η ικανότητα να χρησιμοποιεί με την ίδια άνεση και τα δύο πόδια και φυσικά ο «εκρηκτικός» χαρακτήρας του, έδωσαν γρήγορα στον Μπεστ το «άγγιγμα» του Μίδα. Ένα από τα πράγματα που πρόλαβε να «αγγίξει» μέχρι να πέσει κι εκείνος, όπως και ο μυθικός Βασιλιάς της Φρυγίας, θύμα του χαρίσματός του, ήταν και η φανέλα με το 7.

3. Στιβ Κόπελ

Το 1975, ύστερα από εισήγηση του τότε προπονητή της Τόμι Ντόχερτι, η Γιουνάιτεντ απέκτησε τον ταχύτατο Στιβ Κόπελ από την Τρανμίρ Ρόβερς, έναντι 60.000 λιρών. Για την επόμενη 8ετία, η δεξιά πτέρυγα των «μπέμπηδων» και φυσικά η εμφάνιση με το 7 είχαν «καπαρωθεί» από τον εξαιρετικά ταλαντούχο Κόπελ, ο οποίος κατέχει μέχρι και σήμερα το ρεκόρ των περισσότερων συνεχόμενων εμφανίσεων με τη φανέλα της Γιουνάιτεντ, με 207 (μεταξύ 1977 και 1981).

Ένας σοβαρός τραυματισμός στο γόνατο κατά τη διάρκεια των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1982, στάθηκε αφορμή για το πρόωρο τέλος της λαμπρής καριέρας του Κόπελ, σε ηλικία μόλις 28 ετών. Παρόλα αυτά, οι 373 συνολικά εμφανίσεις και τα 70 γκολ με τη φανέλα των κόκκινων διαβόλων αρκούσαν για τον εντάξουν στο Hall of Fame των ποδοσφαιριστών που τίμησαν όσο λίγοι τη φανέλα με το 7.

4. Μπράιαν Ρόμπσον

Η μεταγραφή του Ρόμπσον από τη Γουεστ Μπρομ στη Γιουνάιτεντ έφτασε το ποσό-ρεκόρ των 1,5 εκατομμυρίων λιρών. Όταν ρωτήθηκε γιατί μετακόμισε στο Όλντ Τράφορντ, απάντησε «τα χρήματα δεν αποτέλεσαν κίνητρο. Απλά ήθελα να γίνω νικητής». Όπερ και εγένετο.  Ο απόλυτος «box-to-box» μέσος φόρεσε τη φανέλα της Γιουνάτεντ 461 φορές σκοράροντας 99 τέρματα και κατακτώντας 2 πρωταθλήματα, 3 Κύπελλα, 1 Λιγκ Καπ κι ένα Κύπελλο Κυπελλούχων Ευρώπης.

Ο «Captain Fantastic», προσωνύμιο που του «κόλλησε» ο Σερ Μπόμπι Ρόμπσον, έμεινε στο Μάντσεστερ 13 χρόνια (1981-1994) αποτελώντας το μακροβιότερο αρχηγό στην ιστορία του συλλόγου και κερδίζοντας πανάξια περίοπτη θέση στο πάνθεον με τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές που φόρεσαν την «κόκκινη» φανέλα. Για το νούμερο του ούτε λόγος φυσικά… Αν όχι το 7, ποιο άλλο!

5. Ερίκ Καντονά

Το 1992, ο μετέπειτα «βασιλιάς Έρικ» άφησε τη μισητή Λιντς για να δώσει τέλος στην επιθετική δυστοκία που ταλαιπωρούσε τη Μάντσεστερ Γουνάιτεντ των αρχών της δεκαετίας του ’90. Έτσι, ο Άλεξ Φέργκιουσον δαπανώντας μόλις 1 εκατομμύριο λίρες, «έντυσε» στα κόκκινα τον ποδοσφαιριστή που έμελλε να αλλάξει την ιστορία του συλλόγου και φυσικά να «απογειώσει» την αίγλη του αριθμού 7.

Καταφέρνοντας να μετατρέψει την αλαζονεία, την επιδειξιομανία και την έπαρσή του σε έμπνευση για τους νεαρούς ποδοσφαιριστές της ομάδας (μεταξύ των οποίων οι Μπέκαμ και Γκιγκς), ο Γάλλος μετατράπηκε σχεδόν αμέσως σε ίνδαλμα για μια ολόκληρη γενιά οπαδών της Γιουνάιτεντ.

Σε λιγότερο από 5 χρόνια παραμονής στο «σπίτι του» (όπως έχει χαρακτηρίσει το Ολντ Τράφορντ), ο Μαρσεγιέζος σουπερστάρ σημείωσε συνολικά 80 γκολ, κατακτώντας 4 Πρωταθλήματα και 2 Κύπελλα Αγγλίας. Παρά τις «εκρήξεις» του (ποιος δεν θυμάται την εν ψυχρώ κλωτσιά σε οπαδό της Κρίσταλ Πάλας), τα επιτεύγματα του ήταν αρκετά για να τον ανακηρύξουν ως τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή στην ιστορία της Μάντσεστερ, σύμφωνα με το επίσημο περιοδικό του συλλόγου.

Εξάλλου, ακόμα κι αν αντέγραψε, όπως λέγεται, το σηκωμένο γιακά από τον Τζίμι Ντιλέινι, ο «Dieu» ήταν αυθεντικός σε όλα τα υπόλοιπα!

6. Ντέιβιντ Μπέκαμ

Αν ο «ζεν πρεμιέ» Τζορτζ Μπεστ κατάφερε να «βάλει» το ποδόσφαιρο στα δωμάτια των κοριτσιών, ο  Ντέιβιντ Μπέκαμ ήρθε να δώσει μια εντελώς νέα διάσταση στην έννοια «poster boy».

Ύστερα από ένα σύντομο «αγροτικό» στην Πρέστον, ο «Μπεκς» πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Πρέμιερ στις 2 Απριλίου 1995 απέναντι στη Λιντς, σε ηλικία 19 ετών. Ένα χρόνο αργότερα, σε έναν αγώνα με αντίπαλο τη Γουίμπλετον, σκόραρε από το κέντρο του γηπέδου σε μία μικρή επίδειξη του τι επρόκειτο να ακολουθήσει.

Με αποκορύφωμα το αλησμόνητο τρεμπλ του 1999, ο Μπέκαμ κατέγραψε συνολικά 265 συμμετοχές και 62 γκολ με τη φανέλα της Γιουνάιτεντ, προτού ο απηυδισμένος από την εκκολαπτόμενη «ποπ» κουλτούρα του παίχτη, Φέργκιουσον αποφασίσει τον πουλήσει στη Ρεάλ Μαδρίτης, το καλοκαίρι του 2003.

Τα χτυπήματα - διαβήτης συνεχίζουν να του εξασφαλίζουν τα προς το «ζην» μέχρι και σήμερα (αγωνίζεται με τα χρώματα της Λος Άντζελες Γκάλαξι), το «ευ ζην» όμως το έχει αναθέσει εξ ολοκλήρου στο μάρκετινγκ. Λίγο η σύζυγός του Βικτώρια, λίγο τα τεράστια συμβόλαια με εταιρίες ρούχων και καλλυντικών, λίγο τα διαφημιστικά σποτ, ο Ντέιβιντ φαίνεται να ακροβατεί μεταξύ αθλητισμού και σόου μπίζνες, με μία μικρή κλίση προς τη δεύτερη. Παρόλα αυτά, τα «καλά» του χρόνια στο «Θέατρο των Ονείρων», ήταν αρκετά για να «γεμίσουν» επάξια τα παπούτσια του προκατόχου της φανέλας με το 7, Ερίκ Καντονά (μέχρι την αποχώρηση του ο Μπέκαμ φορούσε το 10). Για πολλούς μάλιστα ο «Μπεκς» όχι μόνο έφτασε, αλλά ξεπέρασε τον εκκεντρικό Γάλλο βιρτουόζο προσδίδοντας ακόμα περισσότερο «βάρος» στο «μαγικό» αριθμό 7!

7. Κριστιάνο Ρονάλντο

Σαν να μην ήταν αρκετό το βάρος της μεταγραφής σε ένα σύλλογο σαν τη Γιουνάιτεντ, ήρθε και η φανέλα που στο παρελθόν είχαν φορέσει οι Μπεστ, Καντονά και Μπέκαμ για να κάνει τα πόδια του 16χρονου τότε Ρονάλντο… ασήκωτα! Το 2003, αμέσως μετά την έλευσή του στο Ολντ Τράφορντ, ο πορτογάλος πιτσιρικάς είχε ζητήσει τη φανέλα με το 28, το νούμερο δηλαδή που είχε και στην προηγούμενη ομάδα του, τη Σπόρτινγκ. Ο Φέργκιουσον όμως, ο οποίος ήταν σίγουρος για τις δυνατότητες του νεαρού ποδοσφαιριστή, έθεσε εξ αρχής βέτο καθώς θεωρούσε πως ο «μαγικός» αριθμός 7 θα λειτουργούσε περισσότερο ως κίνητρο παρά ως παράγοντας άγχους για το νεότευκτο αστέρα. Όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, μάλλον είχε δίκιο. Ξανά.

Με τον CR7 στη σύνθεσή της η Γιουνάιτεντ κατέκτησε όλα τα τρόπαια τα οποία διεκδίκησε: 2 Πρωταθλήματα, 1 Κύπελλο  Αγγλίας, 1 Λιγκ Καπ, 1 Κομιούνιτι Σιλντ και 1 Τσαμπιονς Λιγκ.

Το 2008 κατέκτησε τη Χρυσή Μπάλα (ο πρώτος ποδοσφαιριστής της Γιουνάιτεντ μετά από 40 χρόνια) και  το 2009 έγινε ο ακριβότερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του αθλήματος καθώς η Ρεάλ χρειάστηκε να εκταμιεύσει 80 εκατομμύρια λίρες προκειμένου να τον ντύσει στα λευκά. Στην 6ετή παρουσία του στο Θέατρο των Ονείρων, ο Ρονάλντο σημείωσε 118 τέρματα σε 292 συμμετοχές.

Με στοιχεία από σχεδόν όλους του προκατόχους του (βιρτουοζιτέ αλά Μπεστ, εκκεντρικότητα αλά Καντονά, δυναμισμός αλά Ρόμπσον, απήχηση στο «ασθενές φύλο» αλά Μπέκαμ), ο Ρονάλντο κατάφερε κυριολεκτικά να «απογειώσει» το ήδη «υπερφυσικό» εκτόπισμα του αριθμού 7, κι ας μην είχε φτάσει ακόμα το απόγειο των δυνατοτήτων του.

Το «ειδικό βάρος» της φανέλας αποδείχθηκε και στην περίπτωση του διαδόχου του Ρονάλτο, Μάικλ Όουεν, ο οποίος δεν κατάφερε σε κανένα σημείο της 3ετούς παραμονής του στο Μάντσεστερ να ορθώσει το ποδοσφαιρικό του ανάστημα απέναντι στις απαιτήσεις μιας τέτοιας κληρονομιάς. Αυτό που απομένει να δούμε είναι αν ο νέος «εκλεκτός» του Σερ Άλεξ, Αντόνιο Βαλένσια, θα καταφέρει να αναβιώσει το «μύθο του 7» ή θα αναπολήσει το «ελαφρύ» 25 που κουβαλούσε μέχρι σήμερα.    www.sday.gr